Aktualności międzynarodowe

29 listopada - 3 grudnia 2021: Międzynarodowy Tydzień Rehabilitacji ISPRM: Rehabilitacja dla pomyslnego starzenia się

Z przyjemnością ogłaszamy organizowane przez ISPRM wydarzenie International Rehabilitation Week 2021: Rehabilitation for Healthy Ageing, zaplanowany na okres 29 listopada - 3 grudnia 2021 w ramach przygotowania do obchodów przypadającego na 3 grudnia Międzynarodowego Dnia Osób z Niepełnosprawnością. 

Program wydarzenia

Rejestracja dla uczestników

Lekarze Specjalizanci w rehabilitacji medycznej (Rezydenci) zaproszeni sa do udziału w konkursie na wideoklip What does Rehabilitation for Healthy Ageing mean to you?  Do wygrania darmowe członkostwo w ISPRM przez rok. 

Kategoria: Aktualności międzynarodowe

16 Europejska Letnia Szkoła Medycyny Fizykalnej i Rehabilitacji w Syrakuzach: 10 listopada 2021

Tegoroczna szesnasta edycja Europejskiej Szkoły  Rehabilitacji w Syrakuzach odbędzie się jako jednodniowe webinarium w dniu 10 listopada 2021. Program tegorocznej Szkoły pod tytułem Covid 19 two years later. What functional damage? What rehabilitation paths? Comparing experiences załączono poniżej. Szkolenie sponsorowane przez Europejskie Towarzystwo Medycyny Fizykalnej i Rehabilitacji (ESPRM) oraz Europejską Radę Medycyny Fizykanlej i Rehabilitacji (European Board of Physical and Rehabilitation Medicine) przeznaczone jest dla lekarzy specjalizujących się w rehabilitacji medycznej. Osoby mające zamiar wziąć udział w szkoleniu proszone są o wypełnienie zgłoszenia rejestracyjnego najpóźniej 7 listopada 2021. 

Kategoria: Aktualności międzynarodowe

Nowości Cochrane Rehabilitation wrzesień 2021

Trening mięśni oddechowych w leczeniu mukowiscydozy

Mukowiscydoza jest najczęstszą chorobą autosomalną recesywną w białej populacji. Mukowiscydoza jest skutkiem mutacji genu odpowiedzialnego za syntezę błonowego kanału chlorkowego (CFTR), co powoduje zwiększenie lepkości śluzu, powodując zaburzenia we wszystkich narządach posiadających gruczoły śluzowe - w układach oddechowym, rozrodczym i trawiennym. Zgony w mukowiscydozie można przypisać najczęściej zaburzeniom oddechowym lub krążeniowo-oddechowym. Wzrost lepkości wydzieliny w drogach oddechowych zwieksza ryzyko infekcji bakteryjnych płuc. W dłuższej perspektywie stan ten prowadzi do postępującego pogorszenia czynności płuc, co ostatecznie prowadzi do niewydolności oddechowej. Leczenie farmakologiczne mukowiscydozy, w tym zindywidualizowane kombinacje leków (np. antybiotyków i środków mukoaktywnych) wraz z oczyszczaniem dróg oddechowych w celu optymalizacji mobilizacji wydzieliny, prowadzi do wydłużenia życia pacjentów. Interwencje w postaci ćwiczeń leczniczych, takie jak trening mięśni oddechowych stają się kluczowym elementem leczenia mukowiscydozy.

W aktualnym przeglądzie Cochrane będącym aktualizacją przeglądów z lat 2008, 2011, 2013 i 2018 analizowano wpływ treningu mięśni oddechowych na stan kliniczny pacjentów z mukowiscydozą. Analizowane wyniki dotyczyły czynności płuc; zdolności do ćwiczeń; jakości życia związane ze zdrowiem; wydolności mięśni oddechowych; saturacji tlenem, stabilności posturalnej, zapadalności i czasu trwania infekcji dróg oddechowych i hospitalizacji; śmiertelności, okresu przeżycia, skutków ubocznych, kosztów leczenia. Przegląd objął 10 badań opublikowanych i/lub zarejestrowanych do 5 października 2020 r., w których łącznie wzięło udział 238 uczestników (dzieci i dorosłych). Wyniki tych badań nie mogły być agregowane z powodu niewystarczająco szczegółowego raportowania i zróżnicowania pomiarów wyników. Żadne badanie nie wykazało wpływu ćwiczeń na czynność płuc; jedno z badań wykazało poprawę czasu trwania ćwiczeń, a inne wykazało poprawę jakości życia. Dwa badania wykazały znaczną poprawę funkcji mięśni oddechowych. Wyniki należy uznać za niejednoznaczne z powodu braku spójności i jednorodności zastosowanych metod, braku badań analizujących wszystkie zadane aspekty oraz braku informacji na temat wieku pacjentów i funkcji płuc w niektórych badaniach. Możliwość zastosowania praktycznego wyników jest ograniczona również ze względu na wprowadzenie terapii modulującej czynność genu CFTR i wynikające z tego zmiany w podejściu terapeutycznym do mukowiscydozy; oraz zastrzeżeń co do reprezentatywności badanych grup dla rzeczywistej populacji pacjentów z mukowiscydozą.

Dowody na efektywność interwencji są niewystarczające, co uniemożliwia sformułowanie zaleceń. W praktyce klinicznej zastosowanie treningu mięśni oddechowych należy ustalać indywidualnie dla każdego pacjenta. Autorzy zalecają, aby dalsze badania były prowadzone z zastosowaniem bardziej rygorystycznej metodologii i uwzględniały wystandaryzowane pomiary w celu oceny efektów treningu mięśni oddechowych u osób z mukowiscydozą. W szczególności dodatkowe badania powinny dotyczyć wpływu ćwiczeń na funkcję mięśni oddechowych, czynność płuc, zdolność do ćwiczeń, częstość hospitalizacji, jakość życia, odczucie duszności oraz intensywności wysiłku. Ponadto, aby rozwiązać problem reprezentatywności, autorzy zalecają przeprowadzenie badań skierowanych konkretnie do pacjentów pediatrycznych lub starszych dorosłych.

Trening kondycyjny po udarze mózgu

Światowa Organizacja Zdrowia definiuje udar jako gwałtownie rozwijające się kliniczne objawy ogniskowych lub globalnych zaburzeń czynności mózgu, trwające dłużej niż 24 godziny lub prowadzące do śmierci bez wyraźnej przyczyny innej niż zaburzenie pochodzenia naczyniowego. Udar mózgu jest drugą najczęstszą przyczyną śmiertelności oraz drugą przyczyną pod względem liczby lat utraconych z powodu złego stanu zdrowia. Około połowa osób po udarze mózgu cierpi z powodu długotrwałej niepełnosprawności. Konsekwencje udaru to między innymi zaburzenie funkcji ruchowej i utrata niezależności w codziennych czynnościach. Oprócz niedowładu połowiczego, sam w sobie niedobór ruchu ma negatywny wpływ na siłę i wydolność mięśni, a w efekcie na niezależność. Rehabilitacja ma na celu poprawę sprawności funkcjonalnej oraz stanu psychicznego i jakości życia. W szczególności interwencje w zakresie treningu sprawności fizycznej stosowane są w celu zmniejszania odczucia zmęczenia oraz ryzyka upadków i złamań, a także poprawi funkcje poznawczych, nastroju, niezależności w codziennych czynnościach i jakości życia. Współczesne koncepcje faworyzują powtarzalne, specyficzne zadania, takie jak trening sprawnościowy, w celu wykorzystania mechanizmów neuroplastyczności. Trening aerobowy i oporowy mogą być korzystne we wtórnej prewencji udaru mózgu.

W aktualnym przeglądzie Cochrane będącym aktualizacja przeglądów z lat 2004, 2009, 2011, 2013 i 2016 analizowano dowody na wpływ treningu kondycyjnego (rozumianego jako trening aerobowy, oporowy lub mieszany na stan zdrowia i funkcjonowania osób, które wcześniej doznały udaru mózgu. Analizowano wpływ treningu kondycyjnego na częstość zgonów, stopień zależności, niepełnosprawności, wydolność fizyczną, wystąpienia zdarzeń niepożądanych, zdolność chodzenia, równowagę, nastrój,funkcje poznawcze, jakość życia oraz naczyniowe czynniki ryzyka. Przegląd objął 75 randomizowanych badań, opublikowanych i/lub zarejestrowanych do lipca 2018 r., w których uczestniczyło 3017 osób po udarze. Wykazano, że w przypadku osób po udarze, trening aerobowy, oporowy lub mieszany mogą nie mieć wpływu na śmiertelność w porównaniu z grupą kontrolną pod koniec interwencji i w punkcie końcowym obserwacji. Trening aerobowy i oporowy prawdopodobnie poprawiają sprawność fizyczną. Trening aerobowy prawdopodobnie polepsza zdolność maksymalnej konsumpcji tlenu w trakcie wysiłku, równowagę oraz zdolność chodzenia. Trening kondycyjny redukuje o około 7% ryzyko hospitalizacji po udarze mózgu. Trening oporowy może poprawić równowagę, a mieszany może poprawić zarówno równowagę, jak i mobilność, w porównaniu z kontrolą pod koniec interwencji. Podsumowując, jest prawdopodobne, że trening aerobowy połączony z treningiem mobilności jest najbardziej korzystną formą ćwiczeń dla osób po udarze. Brak wystarczających dowodów, aby stwierdzić, że trening kondycyjny może poprawić jakość życia, nastrój lub funkcje poznawcze. Nie znaleziono dowodów na to, że jakikolwiek rodzaj treningu kondycyjnego powodował efekty uboczne. Powyższe wyniki należy interpretować ostrożnie, ponieważ w analizowanych badaniach zastosowano rozmaite skale niepełnosprawności, co rodzi problem agregacji wyników w połączeniu, w niektórych badaniach czas trwania interwencji nie był równoważny w grupach badanych i kontrolnych; oraz tylko kilka badań obejmowało pacjentów niechodzących, więc nie jest możliwe uogólnienie wyników dla tych pacjentów.

Kategoria: Aktualności międzynarodowe

Fragility Fracture Network Webinar - 08.09.2021: Vertebral Fragility Fractures

Uprzejmie informujemy, że w dniu 8 września 2021 w godzinach 18.00-20.30 odbędzie się webinarium Fragility Fracture Network będące elementem realizacji globalnej inicjatywy  mającej na celu systematyczną poprawę praktyki klinicznej leczenia złamań w populacji osób z osteoporoza i innymi predysponującymi chorobami. Omawiane webinarium jest spotkaniem grupy specjalnych zainteresowań złamań kręgosłupa, ma charakter otwarty, jednak wymaga uprzedniej rejestracji      

Program i szczegóły spotkania dostępne poniżej

Kategoria: Aktualności międzynarodowe

3rd European Robotic Rehabilitation Summer School (13-27/9/2021)

Mam przyjemność poinformować o naborze do trzeciej edycji kursu European Robotic Rehabilitation Summer School. Jest to cyklicznie urządzane wydarzenie edukacyjne przeznaczone dla lekarzy specjalizujących się w rehabilitacji medycznej, akredytowane przez Europejską Radę Medycyny Fizykalnej i Rehabilitacji (European Board of Physical and Rehabilitation Medicine – EBPRM) i Europejskie Towarzystwo Medycyny Fizykalnej i Rehabilitacji (European Society of Physical and Rehabilitation Medicine – ESPRM). Program szkolenia znajduje się w załączniku poniżej. Szkolenie, które w tym roku organizowane jest w jako kurs w całości on-line w dniach 13-27 września 2021 jest dostępne bezpłatnie dla ograniczonej ilości osób.

kryteria kwalifikacyjne:

1) kurs jest dostępny dla lekarzy specjalizujących się w rehabilitacji medycznej (przed egzaminem)
2) kurs jest dostępny dla członków PTReh ze składkami opłaconymi do 2021 roku

procedura kwalifikacji na kurs:

1) kandydat dokonuje rejestracji pod adresem European Board of PRM i uzyskuje numer rejestracyjny (osoby, które posiadają już taki numer nie muszą tego robić powtórnie) i używa go w korespondencji dot. kursu.

2) kandydat przygotowuje dokumenty w formacie word (inne formaty, np. PDF nie będą
akceptowane):

• list motywacyjny (w języku angielskim)
• CV (w języku angielskim )
• rekomendację od kierownika specjalizacji
• w języku polskim: pisemna zgoda na przetwarzanie danych osobowych zgodnie z Ustawą z dn. 29 sierpnia 1997r. o ochronie danych osobowych (Dz. Ust. Nr 133 poz. 883 z późn. zm.) przez Polskie Towarzystwo Rehabilitacji na potrzeby kwalifikacji do "3rd European Robotic Rehabilitation Summer School" z przyjęciem do wiadomości, że podanie danych jest dobrowolne, ale niezbędne do procedury kwalifikacji, oraz , że kandydat ma prawo wglądu do swoich danych, ich poprawiania oraz usunięcia.

Dokumentacja przesyłana jest pod adres krajowego menedżera EBPRM: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.  przed 25 lipca (godz. 24.00)
3) krajowy menedżer przygotowuje dokumenty kandydatów poprzez zaślepienie i przekształcenie w pdf i wysyła je 26
lipca do osób uprawnionych do głosowania (Zarząd Główny PTReh). Głosowanie polega na zaproponowaniu kolejności kandydatów na liście biorąc pod uwagę fakt, że im wyższa pozycja na liście tym większa szansa kwalifikacji na kurs
4) Uprawnieni do głosowania przesyłają swoje głosy na adres krajowego menedżera EBPRM: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. z powiadomieniem Pan Prezesa (Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.) przed 28 lipca 2021 godz. 24.00. Po przetworzeniu rezulatów krajowy menedżer przesyła wyniki głosowania Panu Prezesowi PTReh rano w dniu 29 lipca 2021
5) Wyniki głosowania są akceptowane przez Pana Prezesa PTReh prof. Piotra Majchera do 29 lipca 2021 godz. 24.00, przy czym Pana Prezes ma prawo również podjąć decyzję o kolejności kandydatów w przypadku równej liczby głosów, skarbik PTReh weryfikuje opłacenie składek. (decyzja/akceptacja jest podjęta do 29 lipca godz. 24.00 i przesłana do krajowego menedżera)
6) krajowy menedżer wysyła dane uczestników do organizatora kursu w dniu 30 lipca 2021.

Kategoria: Aktualności międzynarodowe

5 września - światowy dzień Osób z Uszkodzeniem Rdzenia Kręgowego

"Międzynarodowe Dni ” są organizowane z okazji ważnych aspektów ludzkiego życia i historii. Zgodnie z sugestią Prevention Committee, International Spinal Cord Society (ISCoS) Międzynarodowy Dzień Osób z Uszkodzeniem Rdzenia Kręgowego obchodzony jest każdego 5 września z zamiarem zwiększenia świadomości ogółu społeczeństwa w zakresie przyczyn udzkorzeń i specjalnych potrzeb osób żyjących z ich konsekwencjami. Zakłada się, że zwiększenie świadomości społecznej w kwestii przyn i konsekwencji uszkodzeń rdzenia kręgowego poprawi szanse powodzenia programów profilaktycznych i zwiększy szansę osób z niepełnosprawnością na właczenie do aktywnego życia.

Przy okazji prezentujemy zapowiedź 60 Dorocznego Spotkania Międzynarodowego Towarzystwa Uszkodzeń Rdzenia Kręgowego ISCoS

Kategoria: Aktualności międzynarodowe

23-25 września 2021: XVI Wirtualny Kongres European Forum for Research in Rehabilitation

W dniach 23-25 września 2021 odbędzie się wirtualna edycja Kongresu Europejskiego Forum Research in Rehabilitation organizowanego przez University Rehabilitation Institute Republic of Slovenia w Ljubljanie
Program wydarzenia znajduje się poniżej.  
Link do formularza rejestracji. Termin zredukowanej opłaty zjazdowej jest przedłużony  do 16 lipca 2021. Obniżka opłaty rejestracyjnej dostępna jest dla studentów, uczestników studiów doktoranckich, osób specjalizujących się w rehabilitacji medycznej. Warsztaty są bezpłatne dla zarejestrowanych uczestników Konferencji

Kategoria: Aktualności międzynarodowe

Nowości Cochrane Rehabilitation czerwiec 2021

Wspomagane elektromechanicznie ćwiczenia chodu po udarze

Udar mózgu jest dysfunkcją ośrodkowego układu nerwowego w wyniku zaburzenia przepływu mózgowego. Udar mózgu jest drugą najczęstszą przyczyną zgonów na świecie i główną przyczyną niepełnosprawności. U osób dotkniętych udarem często występują zaburzenia funkcji ruchowej, czuciowej i percepcji wzrokowej. Trzy miesiące po udarze około 20% pacjentów pozostaje na wózku inwalidzkim, a niemal 70% wykazywało obniżenie szybkości chodu i wydolności. Rehabilitacja osób po udarze mózgu ma na celu zwiększenie funkcjonalnej niezależności i poprawy wydolności w czynnościach codziennych. Ćwiczenia funkcji chodu odgrywają główną rolę w odzyskiwaniu zdolności chodzenia. Współczesne koncepcje faworyzują ćwiczenia o większej intensywności, z powtarzaniem zadań specyficznych dla trenowanych czynności. Użytecznymi narzędziami wspomagającymi terapeutów i ułatwiających udział pacjentów w ćwiczeniach chodu o pożądanej intensywności są roboty (urządzenia programowane do automatycznego wspomagania wykonywania określonych zadań) i urządzenia elektromechaniczne (mechaniczne sterowane elektrycznie). M.in. zautomatyzowane elektromechaniczne ortozy o typie egzoszkieletów czy urządzeń z końcowym efektorem (m.in. Lokomat, Exowalk, Gait Trainer GT I) umożliwiają powtarzalne ćwiczenie złożonych cykli chodu (w warunkach częściowego odciążenia masy ciała lub z całkowitym obciążeniem).

Omawiany przegląd Cochrane odpowiada na pytanie, czy urządzenia elektromechaniczne są pomocne i bezpieczne w poprawiania funkcji chodu w porównaniu z klasyczną fizjoterapią lub zwykłą, będąc aktualizacją przeglądów systematycznych Cochrane opublikowanych w 2007 i 2017 roku. Analizowane wyniki obejmowały prędkość chodu, zdolność chodu, akceptowalność terapii i odsetek zgonów w trakcie interwencji. Obecny przegląd obejmował 62 badania opublikowane i/lub zarejestrowane do 6 stycznia 2020 r. z udziałem 2440 dorosłych uczestników. Wyniki wykazały, że wspomagane elektromechanicznie urządzenia do ćwiczeń chodu w połączeniu z fizjoterapią zwiększają zdolność samodzielnego chodu. Zastosowanie tych urządzeń  w terapii może poprawić prędkość chodu i prawdopodobnie nie poprawią średniej zdolności chodu. Większe korzyści odnoszą osoby niechodzące i te, u których zastosowano interwencję wcześnie po udarze.  Powyższe wyniki należy interpretować z ostrożnością, ponieważ niektóre badania (i) obejmowały pacjentów chodzących, (ii) przyjmowały różny czas użytkowania urządzeń i różną częstotliwość ćwiczeń, (iii) dopuszczały stosowanie urządzeń z elektrostymulacją. Ćwiczenia chodu wspomagane urządzeniami  elektromechanicznymi nie zwiększały ryzyka rezygnacji z udziału w badaniu podczas interwencji ani ryzyka zgonu. Osoby po udarze, u których stosowane są ćwiczenia chodu wspomagane urządzeniami elektromechanicznymi w połączeniu z fizjoterapią, mają większa szansę poprawy funkcji chodu niż osoby, u których ćwiczenia chodu odbywają się bez tych urządzeń.

Interwencje zwiększające aktywność fizyczną osób z wadą wrodzoną serca

Wada struktury serca jest jedną z najczęstszych wad wrodzonych, występującą w około 1% wszystkich żywych urodzeń. Osoby z wadą wrodzoną serca miewają złożoną niepełnosprawność u przyczyny której leżą zarówno czynniki środowiskowe, jak i genetyczne. Odsetek pacjentów z wadą wrodzoną serca dożywających dorosłości wzrasta w ostatnich dziesięcioleciach z powodu wzrostu skuteczności diagnostyki prenatalnej, postępu chirurgii i wcześniejszego wdrażania leczenia. Tradycyjnie osoby z wadą wrodzoną serca rzadko angażują się w sport lub inne aktywności fizyczne ze względu na obawę pogorszenia stanu zdrowia. W efekcie w tej populacji wydolność krążeniowo -oddechowa jest z reguły niska i są gorsze wskaźniki zdrowia psychospołecznego. Co więcej, siedzący tryb życia sprzyja występowaniu otyłości i chorób układu krążenia u pacjentów z wadą wrodzoną serca, co ma konsekwencje zarówno w postacie podwyższonej zachorowalności, jak i śmiertelności. W chwili obecnej coraz więcej obserwacji przemawia za uzytecznością interwencji zwiększających aktywność fizyczną u osób z wadą wrodzoną serca, chociaż skuteczność i bezpieczeństwo tych działań nie są znane.

Omawiany przegląd systematyczny Cochrane ma na celu ocenę skuteczności i bezpieczeństwa interwencji promujących aktywność fizyczną, ćwiczenia oddechowe i ćwiczenia lecznicze) u osób wadą wrodzoną serca niezależnie od wieku i wcześniejszych interwencji medycznych w porównaniu z grupami kontrolnymi pozostającymi bez aktywności fizycznej lub uprawiających typową dla siebie aktywność. Głównymi analizowanymi punktami końcowymi były: wydolność krążeniowo-oddechowa, jakość życia związana ze zdrowiem oraz wyniki pomiarów aktywności fizycznej dokonywanych rzez przenośne urządzenia, podczas gdy wśród drugorzędnych wyników znalazły się „subiektywne” odczucia dotyczące aktywności fizycznej, powrót do aktywności zawodowej lub edukacji, częstość hospitalizacji, siła mięśniowa i zdarzenia niepożądane. Na podstawie analizy 15 randomizowanych badań kontrolowanych z udziałem 924 osób wykazano, że interwencje zwiększające aktywność fizyczną osób z wadą wrodzoną serca prawdopodobnie nieznacznie poprawiają wydolność krążeniowo-oddechową i siłę mięśni (dowody o umiarkowanej jakości) i mogą nieznacznie poprawiać codzienne uczestniczenie w aktywnościach fizycznych (dowody o niskiej jakości). Zidentyfikowano dowody o bardzo niskiej jakości, że interwencje zwiększające aktywność fizyczną  poprawiają jakość życia związaną ze zdrowiem. Ponadto nie odnotowano żadnych poważnych zdarzeń niepożądanych związanych z interwencjami, a także nie obserwowano niepożądanych zmian struktur serca.

Chociaż uzyskane wyniki wydają się obiecujące, potrzebne są dalsze badania (w postaci dużych i długoterminowych randomizowanych wieloośrodkowych prób), uwzględniające długoterminową obserwację wyników takich jak śmiertelność, zachorowalność i efektywność kosztowa. Co więcej, badanie skuteczności interwencji zwiększających aktywność fizyczną osób z określonymi wadami serca może być użyteczne w lepszej indywidualizacji zaleceń.

Kategoria: Aktualności międzynarodowe

Europejski webinar FRAGILITY FRACTURE NETWORK - 12 czerwca 2021 godz. 09:00

12 czerwca 2021 o gdz. 09:00 rozpocznie się europejski panel Fragility Fracture Network, globalnej multidyscyplinarnej organizacji ekspertów powołanej w celu poprawy jakości leczenia i wtórnej prewencji złamań osteoporotycznych. Celem panelu jest współpraca w zakresie tworzenia lokalnych sieci ekspertów w poszczególnych krajach. Szczegółowy program znajduje się poniżej. 

Aby uczestniczyć w panelu zarejestruj się klikając tutaj. 

Kategoria: Aktualności międzynarodowe

European School Marseille "Motor Disabilities: Posture and Movement Analysis, Rehabilitation, Neurophysiology." – nabór 2021

Mam przyjemność poinformować o naborze do tegorocznej edycji kursu Europejskiej Szkoły Medycyny Fizykalnej i Rehabilitacji w Marsylii European School Marseille "Motor Disabilities: Posture and Movement Analysis, Rehabilitation, Neurophysiology." Jest to cyklicznie urządzane renomowane wydarzenie edukacyjne przeznaczone dla lekarzy specjalizujących się w rehabilitacji medycznej, akredytowane przez Europejską Radę Medycyny Fizykalnej i Rehabilitacji (European Board of Physical and Rehabilitation Medicine – EBPRM) i Europejskie Towarzystwo Medycyny Fizykalnej i Rehabilitacji (European Society of Physical and Rehabilitation Medicine – ESPRM). Program szkolenia znajduje się w załączniku poniżej. Szkolenie, które w tym roku organizowane jest w jako kurs w całości on-line w dniach 5-9 lipca 2021 jest dostępne bezpłatnie dla ograniczonej ilości osób.

kryteria kwalifikacyjne:

1) kurs jest dostępny dla lekarzy specjalizujących się w rehabilitacji medycznej (przed egzaminem)
2) kurs jest dostępny dla członków PTReh ze składkami opłaconymi do 2021 roku

procedura kwalifikacji na kurs:

1) kandydat dokonuje rejestracji na  pod adresem European Board of PRM i uzyskuje numer rejestracyjny (osoby, które posiadają już taki numer nie muszą tego robić powtórnie) i używa go w korespondencji dot. kursu.
2) kandydat przygotowuje dokumenty w języku angielskim w formacie word (inne formaty, np. PDF nie będą akceptowane):

• list motywacyjny
• CV
• rekomendację od kierownika specjalizacji
• wypełniony formularz zgłoszeniowy (jest w załączniku)
• w języku polskim: pisemna zgoda na przetwarzanie danych osobowych zgodnie z Ustawą z dn. 29 sierpnia 1997r. o ochronie danych osobowych (Dz. Ust. Nr 133 poz. 883 z późn. zm.) przez Polskie Towarzystwo Rehabilitacji na potrzeby kwalifikacji do Kursu European School Marseille "Motor Disabilities: Posture and Movement Analysis, Rehabilitation, Neurophysiology, z przyjęciem do wiadomości, że podanie danych jest dobrowolne, ale niezbędne do procedury kwalifikacji, oraz , że kandydat ma prawo wglądu do swoich danych, ich poprawiania oraz usunięcia.

pod adres krajowego menedżera EBPRM: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. przed 23 maja (godz. 24.00)
3) krajowy menedżer przygotowuje dokumenty kandydatów poprzez zaślepienie i przekształcenie w pdf i wysyła je 24 maja do osób uprawnionych do głosowania (Zarząd Główny PTReh)
4) Terminem głosowania nad kandydaturami jest 27 maja godz. 24.00
5) Wyniki głosowania są akceptowane przez Pana Prezesa PTReh prof. Piotra Majchera, który ma prawo również podjąć decyzję o kolejności kandydatów w przypadku równej liczby głosów, skarbik PTReh weryfikuje opłacenie składek (decyzja/akceptacja jest podjęta do 31 maja godz. 24.00 i przesłana do mnie)
5) krajowy menedżer wysyła dane uczestników do organizatora kursu w dniu 1 czerwca 2021. 

Kategoria: Aktualności międzynarodowe

Nowości Cochrane Rehabilitation - maj 2021

Czy interwencje psychologiczne i społeczne zapobiegają zaburzeniom psychicznym u osób mieszkających w krajach o niskich i średnich dochodach dotkniętych kryzysami humanitarnymi?

Mieszkańcy krajów o niskich i średnich dochodach przechodzących kryzys humanitarny, doświadczają zdarzeń takich jak wojny, głód i klęski żywiołowe, które istotnie zagrażają ich zdrowiu i bezpieczeństwu. Istnieje duże ryzyko niekorzystnego wpływu na ich zdrowie psychiczne i fizyczne. Typowymi konsekwencjami są zespół stresu pourazowego (PTSD) oraz objawy depresji lub lęku. Fakty te skłaniają do podejmowania interwencji psychospołecznych względem osób w każdym wieku. W szczególności często podejmuje się działania profilaktyczne, mające na celu redukcje wpływu czynników stresu i poprawę strategii radzenia sobie, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia zaburzeń psychicznych.

Omawiany  aktualny przegląd Cochrane porównuje skuteczność interwencji psychologicznych i społecznych z warunkami kontrolnymi, takimi jak oczekiwanie na interwencję, standardowe postępowania, pozorne interwencje związane z uważnością, inne pozorne interwencje psychologiczne oraz brak leczenia w zapobieganiu rozwijaniu się zaburzeń psychicznych u mieszkańców krajów o niskich i średnich dochodach poddanych wpływowi kryzysu humanitarnego. Przeanalizowano siedem randomizowanych, kontrolowanych badań z udziałem 2398 uczestników (dzieci / młodzieży, jak i dorosłych).

Uzyskane wyniki sugerują brak danych umożliwiających wnioskowanie na temat skuteczności interwencji psychologicznych i społecznych w celu zmniejszenia częstości występowania zaburzeń psychicznych. Interwencje psychologiczne i społeczne mogą nie mieć znaczenia w porównaniu z interwencjami kontrolnymi w obserwowanym punkcie końcowym u dzieci / młodzieży i u dorosłych (dowody o niskiej lub bardzo niskiej jakości). Nie jest pewne, czy interwencja psychologiczna i społeczna redukują objawy depresji i lęku zarówno u dzieci, jak i u dorosłych oraz czy zmniejszają nasilenie PTSD u dzieci w porównaniu z warunkami kontrolnymi (wszystkie dowody o bardzo niskiej jakości). Nie raportowano zdarzeń niepożądanych związanych z interwencjami. Autorzy sugerują potrzebę dalszych randomizowanych badań kontrolowanych, z bardziej rygorystycznymi pomiarami wyników, w celu oceny skuteczności i potencjalnych skutków ubocznych tych interwencji.

Przełożenie dowodów na praktykę w rehabilitacji chorych po udarze: czy interwencje promujące wdrażanie praktyki opartej na dowodach są skuteczne?

Przekładanie dowodów naukowych na praktykę rehabilitacyjną jest złożonym, w dużej mierze niezbadanym zagadnieniem. Potencjalne problemy zidentyfikowane jako bariery powstrzymujące implementację mogą obejmować czynniki ekonomiczne, organizacyjne, kulturowe i psychologiczne, a także nieskuteczne / opóźnione rozpowszechnianie wiedzy opartej na dowodach wśród profesjonalistów ochrony zdrowia i osób odpowiedzialnych za organizację opieki. W przypadku rehabilitacji poudarowej, pomimo szybko rosnącej liczby wysokiej jakości badań i wytycznych opartych na dowodach, zmiany w praktyce rehabilitacyjnej są niewystarczająco szybkie. W rezultacie większość pacjentów z udarem mózgu na całym świecie nie otrzymuje rehabilitacji opartej na dostępnych dowodach. Aby promować wdrażanie rehabilitacji opartej na dowodach stosuje się i wdraża określone strategie, takie jak warsztaty szkoleniowe, materiały edukacyjne i informację zwrotną dla profesjonalistów na temat uzyskiwanych przez nich wyników.

W 2020 roku Liana S. Cahill i współpracownicy opublikowali przegląd Cochrane mający na celu ocenę, czy interwencje mające na celu promowanie stosowania praktyki opartej na dowodach w rehabilitacji po udarze mogą wpływać na przestrzeganie zalecanego leczenia przez personel ochrony zdrowia i/lub pacjentów, ma wpływ na ich stan zdrowia i samopoczucie, satysfakcję pracowników ochrony zdrowia, opłacalność leczenia i ryzyko efektów ubocznych. Autorzy zamierzali również porównać efekty interwencji dostosowanych i nie dostosowanych do indywidualnych potrzeb, w celu pokonania przeszkód utrudniających implementację.

Zidentyfikowano dziewięć badań z udziałem 12 428 pacjentów i trzy trwające badania jako spełniające kryteria selekcji. Włączone badania dotyczyły rehabilitacji w fazie ostrej, po-ostrej lub rehabilitacji środowiskowej. Większość przebadanych interwencji miała charakter wieloaspektowy, obejmujący spotkania edukacyjne i materiały edukacyjne; W sześciu badaniach oceniono skutki interwencji dostosowanych do konkretnych barier.

Autorzy uznali, że nie można dokonać wiarygodnej oceny wpływu interwencji wdrożeniowych na przestrzeganie przez pracowników ochrony zdrowia opartej na dowodach praktyki rehabilitacji po udarze, ze względu na bardzo niską jakość danych naukowych. Ponadto  zastosowanie badanych strategii nie powodowało żadnej lub powodowało niewielką różnicę w jakości życia związanej ze zdrowiem (dowody o umiarkowanej jakości) oraz niewielką lub żadną różnicę w przestrzeganiu przez pacjentów zalecanego postępowania, oraz niewielki wpływ na dobrostan psychiczny (dowody o niskiej jakości). Żadne z badań nie wykazało wpływu na zamiar zmiany zachowania lub zadowolenie pracowników ochrony zdrowia. Nie wykazano opłacalności interwencji, a dostosowywanie interwencji do zidentyfikowanych barier nie wpłynęło na wyniki kliniczne ani ekonomiczne.

Autorzy podkreślili utrzymujący się brak wiedzy na temat optymalnych sposobów promowania opartych na dowodach praktyk w rehabilitacji po udarze. Ponieważ, jak podkreślają autorzy: „Pełen potencjał rehabilitacji po udarze zostanie zrealizowany jedynie poprzez trwałe wdrażanie wiedzy badawczej do praktyki klinicznej”, należy dążyć do zwiększenia liczby i jakości badań poświęconych temu zagadnieniu. .

Kategoria: Aktualności międzynarodowe

XVI Wirtualny Kongres European Forum for Research in Rehabilitation 23-25 września 2021

W dniach 23-25 września 2021 odbędzie sie XVI, tym razem wirtualna edycja Kongresu Europejskiego Forum Research in Rehabilitation organizowanagoe przez University Rehabilitation Institute Republic of Slovenia w Ljubljanie
Link do programu ramowego
Link do formularza rejestracji. Ulgowa opłata zjazdowa obowiązuje do 10 lipca 2021. 

Kategoria: Aktualności międzynarodowe

Nowości Cochrane Rehabilitation: kwiecień 2021

Czy interwencje poprawiające aktywność fizyczną mają korzystny wpływ na stan zdrowia osób w trakcie i po leczeniu raka jelita grubego bez cech uogólnienia?

Rak jelita grubego jest trzecim spośród najczęściej rozpoznawanych nowotworów złośliwych i drugą przyczyną zgonów z z nimi związanych, przy czym częstość występowania wzrasta w krajach o niskich i średnich dochodach. W przypadku raka jelita grubego w stadium I-III (T1-4 N0-2 M0) strategie terapeutyczne obejmują leczenie resekcję lub resekcję w połączeniu z chemioterapią i/lub radioterapią. Farmakoterapia nowotworów wiąże się z istotnymi fizycznymi i psychologicznymi skutkami ubocznymi. Ponadto 96% osób z rakiem jelita grubego odczuwa związaną z chorobą męczliwość, która wpływa na wydolność w czynnościach codziennych, nastrój i jakość życia (QoL). Co więcej, wśród światowej populacji ozdrowieńców liczącej 3,5 miliona osób, męczliwość związana z rakiem jest zgłaszana w okresie czterech lat po rozpoznaniu. Działania niepożądane związane z rakiem jelita grubego i jego leczeniem obejmują również neuropatię obwodową, osłabienie odporności, zaburzenia trawienia oraz dysfunkcję jelit i pęcherza (w tym nietrzymanie stolca i moczu). Nawrót choroby i niekorzystne skutki mogą dodatkowo wpływać na aktywność fizyczną, codzienną wydajność, nastrój i jakość życia. Siedzący tryb życia został zidentyfikowany jako czynnik ryzyka i konsekwencja męczliwości związanego z rakiem.

Programy aktywizacji fizycznej zostały zaproponowane jako niefarmakologiczne interwencje w celu zmniejszenia negatywnych skutków fizycznych i psychologicznych związanych z rakiem. Programy te obejmują ćwiczenia aerobowe, rozciągające, oporowe oraz koordynacyjne i mogą być nadzorowane lub zlecane do samodzielnego wykonywania, indywidualne lub grupowe. Zdecydowanie zaleca się wczesną mobilizację pooperacyjną (zachęcanie pacjentów po operacji do opuszczania łóżka na dwie godziny w dniu operacji i na sześć godzin w kolejnych dniach, do momentu wypisania ze szpitala). Zwykle ćwiczenia terapeutyczne są zalecane przez okres 12 tygodni po operacji. Program ćwiczeń musi uwzględniać skutki uboczne terapii (np. przewlekła biegunka) i choroby współistniejące (problemy sercowo-naczyniowe, mięśniowo-szkieletowe, krążeniowo-oddechowe).

Pozytywny wpływ aktywności fizycznej odnotowano w badaniach nad rakiem, zarówno w trakcie leczenia onkologicznego, jak i po nim, odnajdując wpływ treningu na wydolność krążeniowo-oddechową, siłę mięśniową i ogólną jakość życia związaną ze zdrowiem. Omawiany przegląd Cochrane przeprowadzono w celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa tych interwencji w zakresie zdrowia fizycznego i psychicznego związanego z chorobą osób z rakiem jelita grubego bez cech uogólnienia (sklasyfikowanego jako T1-4 N0-2 M0) leczonych chirurgicznie lub neoadiuwantowo lub z zastosowaniem leczenia uzupełniającego (chemioterapia, radioterapia). Przegląd obejmował 16 badań opublikowanych do czerwca 2019 r., w których wzięło udział 992 osób dorosłych (w wieku od 51 do 69 lat) losowo przydzielonych do grupy obejmującej interwencję w zakresie aktywności fizycznej lub zwykłą opiekę, w której nie było stosowanej aktywności fizycznej. Aktywność fizyczna obejmowała nadzorowane i / lub samodzielnie realizowane ćwiczenia chodu, jazdę na rowerze, jogę, ćwiczenia oporowe, posturalne stosowane przez co najmniej cztery tygodnie.

Wyniki przeglądu sugerują, że interwencje zwiększające aktywność fizyczną mogą zwiększyć wydolność tlenową, zredukować męczliwość, i prawdopodobnie poprawić jakość życia związaną ze zdrowiem. Co więcej, interwencje związane z aktywnością fizyczną prawdopodobnie mają niewielki wpływ lub nie wywierają wpływu na stan psychiczny związany z chorobą podczas krótko- i średniookresowej obserwacji w porównaniu ze zwykłą opieką. Jakość dowodów naukowych oceniono jako niską do umiarkowanej ze względu na małą liczbę badań, małą liczebność prób i ograniczenia metodologiczne. Nie ma pewności, czy aktywizacja poprawia funkcjonowanie fizyczne. Osiem badań z szesnastu uwzględniało badanie zdarzeń niepożądanych, których nie zaobserwowano. Żadne z badań nie uwzględniało czasu przeżycia, ani długiego okresu obserwacji.

Uzyskane wyniki należy interpretować z ostrożnością ze względu na niewielką liczbę badań i niską jakość danych naukowych. Interwencje związane z aktywnością fizyczną mogą być korzystne w przypadku poprawiania tolerancji wysiłku aerobowego, redukcji męczliwości związanej z rakiem i jakości życia związanej ze zdrowiem w okresie obserwacji do sześciu miesięcy. Trening fizyczny może powodować drobne zdarzenia niepożądane.

Zaobserwowane niedoskonałości metodologiczne oraz niejednolity sposób raportowania wyników interwencji związanych z aktywnością fizyczną i pomiaru zdarzeń niepożądanych jest przesłanką dla rekomendacji dalszych randomizowanych badania kontrolowanych o dużej mocy próby, stosujących właściwą metodologię i długi czas obserwacji. Szczególne znaczenie ma odpowiednie raportowanie efektów ubocznych.

Czy wyobrażanie ruchu jest użyteczną metodą poprawiania funkcji chodu po udarze?

Udar mózgu jest jedną z głównych przyczynę niepełnosprawności i zgonów na całym świecie. Osoby po udarze mózgu często zgłaszają redukcję szybkości chodu i ograniczenie niezależności w codziennych czynnościach. Interwencje rehabilitacyjne, a w szczególności poprawianie wzorca chodu, pomaga pacjentowi w wyzdrowieniu i funkcjonowaniu oraz polepsza jakość życia.

Wyobrażanie ruchu to technika określana z grupy ćwiczeń umysłowych, podczas których ruch jest wyobrażany jest ruch, ale nie jest on realnie wykonywany. Wyobrażanie ruchu w trakcie rehabilitacji może mieć charakter zewnętrzny (wizualny), w którym ćwiczący wyobraża sobie siebie z perspektywy obserwatora oraz wewnętrzny (kinestetyczny), w którym ćwiczący wyobraża sobie odczucie ruchu ciała (perspektywa pierwszej osoby). Z neurofizjologicznego punktu widzenia wyobrażenie ruchu pobudza system neuronów lustrzanych, populację neuronów wzrokowo-ruchowych zlokalizowanych w dolnym płacie ciemieniowym i korze przedruchowej, aktywowanych podczas wykonywania lub obserwacji ruchów. Wyobrażenie ruchu jest uważane za prostą, bezpieczną i tanią technikę pomocną w promowaniu reorganizacji korowej i przywracania sprawności u pacjentów po udarze.

Omawiany Przegląd Cochrane obejmował 11 badań z udziałem 762 osób po udarze w wieku od 50 do 78 lat. Podstawowym wynikiem była cechy chodu - szybkość mierzona metodami analizy biomechanicznej i lub testami chodu, zależność od pomocy osoby drugiej. Inne wyniki obejmowały pokonany dystans, funkcje ruchowe, i zdarzenia niepożądane (w tym ból, upadki i zgony).

We wszystkich badaniach porównywano wyobrażenie ruchu z innymi interwencjami. Czas leczenia w grupach badanych wahał się od dwóch do ośmiu tygodni.

Zidentyfikowano obecność dowodów o bardzo niskiej pewności dotyczących krótkoterminowych korzyści z wyobrażenia ruchowego w zakresie szybkości chodzenia, samodzielności chodu, przebytego dystansu, funkcji ruchowej w porównaniu z innymi terapiami. Wyobrażenie ruchu , jak i porównawcze interwencje uwzględnione w analizowanych badaniach mogą nie powodować znaczących zdarzeń niepożądanych, nawet jeśli nie jest możliwa ocena pewności dowodów.

Przegląd ten wykazał pewne niespójności dotyczące metodologii, brak danych statystycznych i niepełne opisy interwencji. W żadnym badaniu nie porównywano wyobrażenia ruchowego z interwencją placebo lub brakiem interwencji. Potrzebne są dalsze randomizowane badania kontrolowane, których celem jest standaryzacja czasu zastosowania omawianej metody i zapewniające długoterminowe obserwacje.

Kategoria: Aktualności międzynarodowe

20 kwietnia 2021: I2-CORT: INNOVATION AND IMPLEMENTATION OF COMPLEX REHABILITATION TECHNOLOGY: STATE-OF-THE-ART IDEAS AND SOLUTIONS/PRODUCTS: interregionalne sympozjum

Wiele użytecznych innowacyjnych technologii w rehabilitacji nie zyskuje popularności poprzez fakt braku ich wdrożenia.  Ich upowszechnienie mogłoby poprawić efektywność interwencji w oddziałach rehabilitacji, ułatwić terapię w warunkach domowych, a także wspomóc codzienne funkcjonowanie pacjentów. Celem euroregionalnej sieci I2-CoRT jest wypełnienie luki między opieką zdrowotną, innowacjami w zakresie technologii rehabilitacji i wiedzą dzięki wsparciu programu Interreg V-A Euregion Moza-Ren.

Partnerzy projektu serdecznie zapraszają na sympozjum internetowe organizowane 20 kwietnia 2021 roku poświęcone współczesnym koncepcjom  i rozwiązaniom w zakresie wdrażania złożonych technologii rehabilitacji, podczas którego przedstawione zostaną rezultaty projektu i2-CoRT dotyczące opracowanych technologii i jej zastosowań w rehabilitacji. Zaprezentowane zostaną również trzy kliniczne ośrodki badawcze zaangażowane w program i2-CoRT.

Poniżej znajduje się program sympozjum.

Udział jest bezpłatny dla zarejestrowanych uczestników. LINK DO REJESTRACJI.

Termin rejestracji upływa 17 kwietnia 2021 roku

Kategoria: Aktualności międzynarodowe

26 lutego 2021 godz. 12:45-14:00: Webinarium WHO: Rehabilitation Competency Framework

Niespełnienie potrzeb w zakresie rehabilitacji w dużej mierze wynika z nieprawidłowego gospodarowania zasobami ludzkimi. Niedobór fachowych pracowników wchodzących w skład zespołu rehabilitacyjnego, nieprawidłowa dystrybucja oraz niedostateczna jakość świadczonych usług stanowią główną przeszkodę w dostępie do usług dla pacjentów, którzy ich potrzebują i w czasie kiedy potrzeba rehabilitacji jest największa. Określenie ram kompetencji fachowych pracowników jest ważnym elementem rozwiązywania tych problemów. 

W imieniu władz ISPRM zapraszamy na webinarium inaugurujące program Światowej Organizacji Zdrowia pt. Rehabilitation Competency Framework (RCF) realizowanhy w ramach inicjatywy Rehabilitation 2030. Ramy kompetencji zaproponowano jako kluczowy mechanizm zapewniający efektywne wykorzystanie wiedzy, umiejętności i potencjału fachowców z dziedziny rehabilitacji. Program WHO stanowi kamień milowy w wysiłkach podejmowanych w celu sprostania głębokim wyzwaniom związanym z efektywnym wykorzystaniem zasobów ludzkich w rehabilitacji i będzie wpływać na przyszłą praktyke  w zakresie rehabilitacji. W inauguracji programu wezmą udział czołowi światowi eksperci w dziedzinie ochrony zdrowia oraz członkowie międzynarodowego zespołu wspierającego rozwój RCF. Celem webinarium jest przybliżenie roli i użyteczności RCF w rozwiązywaniu problemów zasobów ludzkich rehabilitacji i przedstawienie w jaki sposób można je wykorzystać w rzeczywistych scenariuszach, w celu zapewnienia, aby każdy, kto potrzebuje rehabilitacji, miał dostęp do usług wysokiej jakości świadczonych na czas.

Formularz rejestracyjny znajduje się tutaj. 

Miejsce na zadawanie pytań wykładowcom

Poniżej szczegółowy program webinarium.

Kategoria: Aktualności międzynarodowe

WHO: Rehabiilitation 2030 - międzynarodowa akcja zbierania przypadków post-COVID

Okres pandemii COVID-19 łączy się z utrudnieniem realizacji usług z dziedziny rehabilitacji medycznej. Pandemiczny kryzys jest również okazją do wykazania znaczenia rehabilitacji także u osób z zaburzeniami funkcjonalnymi występującymi w związku COVID-19. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) zapoczątkowała w ramach programu Rehabilitacja 2030 inicjatywę zbieranie opisów przypadków zespołu post-COVID. W imieniu Zarządu Sekcji Medycyny Fizykalnej i Rehabilitacji UEMS mam przyjemność zachęcić Państwa Lekarzy Rehabilitacji medycznej do aktywnego udziału w tym przedsięwzięciu. Inicjatywa obejmuje wszystkie państwa członkowskie WHO i wszystkie placówki ochrony zdrowia. Zaprezentowana poniżej platforma przeznaczona do dokumentowania średnio- i długoterminowych konsekwencji COVID-19 służy do raportowania w sposób anonimowy informacji klinicznych. Zachęcam do udziału.

Link formularza zgłaszania przypadku post-COVID-19

Kategoria: Aktualności międzynarodowe

Nowości Cochrane Rehabilitation (LUTY 2021)

Czy zewnątrzoponowe podawanie kortykosteroidów jest skuteczne w łagodzeniu bólu korzeniowego w odcinku lędźwiowo-krzyżowym?

Zajęcie nerwu rdzeniowego w odcinku lędźwiowym i lędźwiowo-krzyżowym może powodować ból promieniujący do kończyny dolnej, określny mianem bólu korzeniowego (znany również jako rwa kulszowa), któremu towarzyszy jeden lub więcej spośród takich objawów jak osłabienie mięśniowe, deficyt czynności odruchowej, zaburzenia czucia. Osoby z zespołem korzeniowym w porównaniu do pacjentów ze scentralizowanymi dolegliwościami mogą odczuwać silniejszy ból, doświadczać głębszego zaburzenia jakości życia, mieć gorszą sprawność i częściej przebywać na zwolnieniu lekarskim z powodu dolegliwości.

Popularnym sposobem leczenia bólu korzeniowego w odcinku lędźwiowo-krzyżowego jest podawanie  zastrzyku kortykosteroidu do przestrzeni zewnątrzoponowej. Osiąga się w ten sposób redukcję miejscowego procesu zapalnego, a tym samym złagodzenie bólu. Celem omawianego  systematycznego przeglądu Cochrane jest zbadanie skuteczności i bezpieczeństwa zewnątrzoponowego podawania kortykosteroidu w porównaniu z wstrzyknięciem placebo w leczeniu bólu i niepełnosprawności u pacjentów z bólem korzeniowym w odcinku lędźwiowo-krzyżowym.

W pracy będącej aktualizacją wcześniej opublikowanego przeglądu w Annals of Internal Medicine w 2012 r. objęto analizą dwadzieścia pięć badań klinicznych (opublikowanych do 25 września 2019 r.) z udziałem 2470 osób dorosłych w wieku średnio od 37,3 do 52,8 lat. Czas obserwacji wynosił od 12 godzin do 1 roku. Wyniki metaanalizy: Istnieją dowody o umiarkowanej jakości, że w krótkoterminowej obserwacji zewnątrzoponowe podawanie  kortykosteroidów jest nieco bardziej skuteczne w porównaniu z placebo w zmniejszaniu bólu kończyn dolnych i niepełnosprawności, jednak te efekty leczenia są niewielkie. Większość badań  nie dostarczyła wystarczających informacji dotyczących zdarzeń niepożądanych (zwłaszcza w przypadku krótkoterminowej obserwacji). Nie ma pewności, czy zewnątrzoponowe wstrzyknięcie kortykosteroidu nie ma niewielkich skutków ubocznych w porównaniu z wstrzyknięciem placebo. Objawy niepożądane mogą obejmować ból podczas lub po wstrzyknięciu, nieswoisty ból głowy, zaburzenie cyklu miesięcznego, przypadkowe nakłucie opony twardej, ból w klatce piersiowej, miejscowe zmiany skórne, zapalenie zatok, odpowiedź wazowagalną, niedociśnienie, nudności i szum w uszach. W jednym z badań odnotowano poważną reakcję uboczną (krwiak zaotrzewnowy) u jednego pacjenta na terapii przeciwzakrzepowej.

Wnioski praktyczne: Zewnątrzoponowe podawanie kortykosteroidów prawdopodobnie nieznacznie zmniejsza ból kończyn dolnych i niepełnosprawność podczas krótkotrwałej obserwacji u osób z bólem korzeniowym lędźwiowo-krzyżowym. Efekty te są niewielkie, widoczne głównie w krótkotrwałej obserwacji i mogą nie być uznane za klinicznie istotne przez pacjentów i lekarzy. Ponadto w krótkoterminowej obserwacji nie odnotowano istotnego ryzyka zdarzeń niepożądanych, chociaż jakość danych naukowych dotyczących tego wyniku jest bardzo niska. Dążąc do minimalizacji błędnych szacunków wyników leczenia i szkodliwych skutków w dalszych badaniach skuteczności i bezpieczeństwa zewnątrzoponowego podawania kortykosteroidów w bólu korzeniowym lędźwiowo-krzyżowym powinno się zadbać o właściwe raportowanie metodologii, takie jak odpowiednie przydzielanie do grup badanych, zaślepienie osób wykonujących interwencję.

Czy terapeutyczne zabiegi ultradźwiekowe są skuteczne w przewlekłych bólach krzyża?

Ból krzyża definiuje się jako ból i / lub dyskomfort w okolicy lędźwiowo-krzyżowej, zlokalizowany poniżej poziomu ostatniego żebra i powyżej fałdu pośladkowego. 80 - 90% populacji doświadcza tej dolegliwości przynajmniej raz w życiu. Niemal 85% przypadków definiuje się jako tzw. niespecyficzny ból krzyża. Nawroty po pierwszym epizodzie występują w 50 do 75% przypadków. Ból krzyża określamy jako przewlekły, gdy utrzymuje się dłużej niż 12 tygodni. Przewlekły, niespecyficzny ból krzyża jest szeroko rozpowszechnionym schorzeniem (20-25% populacji), związanym z upośledzeniem funkcji, obniżoną jakością życia i zdolnością do pracy i jest jedną z głównych przyczyn niepełnosprawności na świecie.

Leczenie przewlekłego niespecyficznego bólu krzyża jest bardzo trudne. Dowody naukowe wspierają skuteczność niektórych interwencji (np. Ćwiczeń terapeutycznych), dowodzą nieskuteczności innych (np. trakcji), podczas gdy skuteczność wielu innych metod leczenia są nadal niepotwierdzona. Ultradźwięki terapeutyczne są jednym z najczęściej stosowanych w praktyce klinicznej metod fizykoterapeutycznych. Metoda wykorzystuje wibracje stosowane w celu dostarczania energii cieplnej i mechanicznej do tkanek miękkich i kości w celu wywołania zwiększonego miejscowego metabolizmu, krążenia, poprawy podatności tkanki łącznej i regeneracji tkanek, a tym samym zmniejszenia bólu i przyspieszenia procesu gojenia.

Aby zbadać wpływ ultradźwięków na przebieg przewlekłego nieswoistego bólu krzyża, w 2014 roku opublikowano pierwszy systematyczny przegląd Cochrane, w którym stwierdzono, że nie znaleziono wysokiej jakości dowodów wspierających stosowanie terapeutycznych ultradźwięków w celu złagodzenia bólu lub poprawy jakości życia pacjentów z nieswoistym przewlekłym bólem krzyża. Niemniej jednak ultradźwięki są nadal szeroko stosowane w leczeniu przewlekłego niespecyficznego bólu krzyża. Przegląd Cochrane został niedawno zaktualizowany przez Ebadi i wsp.. W przeglądzie randomizowanych, kontrolowanych badań z udziałem dorosłych, losowo przydzielonych do grup leczonych z udziałem ultradźwięków jako monoterapii i ultradźwięków jako dodatek do ćwiczeń terapeutycznych, w porównaniu z placebo lub inną interwencją. Po systematycznym przeszukiwaniu literatury, zaktualizowanym do 7 stycznia 2020 r., Uwzględniono 10 małych badań, w których wzięło udział ogółem 1025 osób, z których większość dysponowała jedynie krótkoterminową obserwacją (od dni do tygodni).

Porównując skuteczność ultradźwięków i placebo, nie znaleziono dowodów wysokiej ani średniej jakości, które uzasadniałyby stosowanie ultradźwięków w celu redukcji bólu lub poprawy funkcji u pacjentów z nieswoistym przewlekłym bólem krzyża. Z umiarkowaną pewnością stwierdzono niewielką lub żadną różnicę między ultradźwiękami w porównaniu z placebo. Nie ma pewności co do szkodliwości ultradźwięków, ponieważ tylko w jednym badaniu nie stwierdzono żadnych działań niepożądanych. W porównaniu z przeglądem z 2014 r. jedyne dowody średniej jakości świadczące o korzyści terapeutycznej ultradźwięków w porównaniu z placebo (niewielka i klinicznie nieistotna poprawa krótkoterminowej funkcji kręgosłupa) obniżają ocenę do niskiej jakości. Odnotowano niewielką i niepewną korzyść z ultradźwięków w porównaniu z placebo w zakresie krótkotrwałej redukcji bólu, ale jest prawdopodobne, że istnieje niewielka lub żadna różnica w jakości życia, satysfakcji z leczenia ani liczbie uczestników osiągających klinicznie istotne (> 30%) zmniejszenie bólu w krótkotrwałej obserwacji. Dodanie ultradźwięków do ćwiczeń może przynieść niewielką korzyść w przypadku krótkotrwałego bólu, a dla innych wyników nie stwierdza się niewielkiej lub żadnej różnicy. Wszystkie omówione wyniki są niepewne, ponieważ badania mają niską liczebność grup i dostarczają dowodów niskiej jakości. Na podstawie dowodów niskiej jakości można stwierdzić, że manipulacja kręgosłupa redukuje ból, poprawia funkcję i zakres ruchomości kręgosłupa lędźwiowego w wiekszym stopniu niż ultradźwięki, a dowody średniej jakości sugerują, że stosowanie zabiegów osteopatycznych powoduje poprawę u większej liczby osób w porównaniu do ultradźwięków.

Aktualne dowody nie potwierdzają zasadności zastosowania ultradźwięków w leczeniu osób z przewlekłym niespecyficznym bólem krzyża. Przyszłe prawidłowo zaprojektowane badania oparte na większych grupach mogą dostarczyć innego wglądu w tę sprawę, ale niewiele dotychczasowych danych sugeruje, że dalsze badania ujawnią klinicznie znaczący wpływ ultradźwięków na przewlekły ból krzyża.

Kategoria: Aktualności międzynarodowe

I Wirtualny Kongres Międzynarodowego Towarzystwa Medycyny Fizykalnej i Rehabilitacji (ISPRM) (12-15 czerwca 2021)

Informacje dotyczące Wirtualnego Kongresu ISPRM 2021

Proszę o zapoznanie się z załączoną broszurą informacyjną.

Kategoria: Aktualności międzynarodowe

COVID-19 i rehabilitacja: nowy darmowy kurs on-line

Pandemia COVID-19 spowodowała ogromny wzrost potrzeb usług z zakresu rehabilitacji. Potrzeby te powinny być spełniane w oddziałach intensywnej opieki medycznej, na oddziałach rehabilitacyjnych, w ramach lecznictwa otwartego i rehabilitacji realizowanej w środowisku  i będą istnieć także po opanowaniu pandemii. Jednocześnie pandemia poważnie zakłóciła realizację usług rehabilitacyjnych, od których będzie zależało funkcjonowanie osób po przebyciu infekcji.

Profesjonaliści ochrony zdrowia, w szczególności specjaliści rehabilitacji muszą być przygotowani na rosnące potrzeby rehabilitacyjne osób wracających do zdrowia po COVID-19. Wychodząc na przeciw tym potrzebom Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) przy udziale międzynarodowych ekspertów, opracowała 7-modułowy kurs rehabilitacji, który jest udostępniany w ramach bezpłatnej serii szkoleń na COVID-19.

Bezpłatny kurs obejmuje wprowadzenie do rehabilitacji osób z COVID-19, w tym kluczowe koncepcje rehabilitacji w zakresie najczęstszych zaburzeń funkcjonalnych związanych z COVID-19. Każdy moduł trwa 20-30 minut, a uczestnicy mają możliwość zdobycia certyfikatów zarówno za ukończenie, jak i wysokie oceny końcowe.

W celu zapewnienia rzetelnego wsparcia merytorycznego dotyczącego optymalnej opieki nad pacjentami z COVID-19 przez cały okres ich choroby WHO udostępnia aktualizację tymczasowych wytycznych „Clinical management of COVID-19: interim guidance.” opublikowanych 27 maja 2020 r.

Uaktualniony dokument można znaleźć tutaj.

Kategoria: Aktualności międzynarodowe

I Wirtualny Kongres Międzynarodowego Towarzystwa Medycyny Fizykalnej i Rehabilitacji (ISPRM) (12-15 czerwca 2021)

Zapraszamy do wzięcia udziału w I Wirtualnym Kongresie ISPRM organizowanym w dniach: 12-15 czerwca 2021.

Abstrakty prac można zgłaszać do 5 marca 2021, godz. 12:00

Propozycje warsztatów przedkongresowych można zgłaszać do 19 lutego 2021 godz. 12:00

Link do rejestracji udziału. Uwaga: Niższe opłaty rejestracyjne obowiązują do 16 kwietnia 2021

Zapraszamy do wypełniania ankiety na temat potrzeb w zakresie tłumaczenia symultanicznego anglojęzycznych wykładów

Kategoria: Aktualności międzynarodowe

Certyfikacja europejskich specjalistów medycyny fizykalnej i rehabilitacji drogą egzaminu w 2021 roku

Tegoroczny Europejski Egzamin z Medycyny Fizykalnej i Rehabilitacji odbędzie się w dniu 19 czerwca 2021 roku.

Egzamin jest drogą uzyskania tytułu Fellow of European Board of Physical and Rehabilitation Medicine (FEBPRM) oznaczającego posiadanie kompetencji zawodowych w dziedzinie medycyny fizykalnej i rehabilitacji na poziomie europejskim.

KTO MOŻE PRZYSTĄPIĆ DO EGZAMINU?

lekarze z tytułem specjalisty rehabilitacji medycznej oraz lekarze w trakcie specjalizacji, po upływie minimum trzech lat specjalizacji. 

W JAKI SPOSÓB ZORGANIZOWANY BĘDZIE EGZAMIN?

Egzamin odbędzie się jednocześnie w krajach członkowskich lub stowarzyszonych Sekcji UEMS-PRM. Do zdania egzaminu konieczne jest udzielenie prawidłowej odpowiedzi na przynajmniej 60 ze 100 pytań wielokrotnego wyboru. Zakres pytań odpowiada podstawie programowej kształcenia podyplomowego w medycynie fizykalnej i rehabilitacji. Materiały edukacyjne przydatne w trakcie przygotowania do egzaminu dostępne są po zalogowaniu na tej stronie

Więcej szczegółów dotyczących przebiegu egzaminu można znaleźć tutaj.

Przewidywane miejsce i czas egzaminu:

Narodowy Instytut Geriatrii, Reumatologii i Rehabilitacji; ul. Spartańska 1, 02-637, Warszawa, 19 czerwca 2021 r.

JAKIE SĄ KORZYŚCI WYNIKAJĄCE Z CERTYFIKACJI?

Posiadacz tytułu FEBPRM ma kompetencje zawodowe na poziomie europejskim, co jest anonsowane w upublicznionym spisie certyfikowanych specjalistów i korzysta ze:

1. zredukowanej opłaty subskrypcyjnej czasopism naukowych z medycyny fizykalnej i rehabilitacji (w tym Journal of Rehabilitation Medicine, European Journal of Physical and Rehabilitation Medicine, Annals of Physical and Rehabilitation Medicine)
2. zniesionej lub zredukowanej opłaty rejestracyjnej za uczestnictwo w kursach i kongresach w dziedzinie medycyny fizykalnej i rehabilitacji (w tym europejskich kongresów medycyny fizykalnej i rehabilitacji

JAK SIĘ ZAREJESTROWAĆ?

Rejestracja Kandydata

(przed przystąpieniem do rejestracji zalecam nawiązanie kontaktu z Krajowym Menedżerem EBPRM na obszar Polski: Piotr Tederko, adres: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript., telefon: 506663718 i przesłanie do wglądu skanu dyplomu specjalizacyjnego, względnie dokumentów dotyczących otwartej specjalizacji z rehabilitacji medycznej)

Rejestracja kandydatów na egzamin będzie otwarta w dniach 01 marca 2021 - 18 kwietnia 2021 r. i nie podlega przedłużeniu.

Kategoria: Aktualności międzynarodowe

Nowości Cochrane Rehabilitation (styczeń 2021)

Czy niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) zapewniają korzyści kliniczne w leczeniu ostrego bólu krzyża?

Zespół bólów krzyża (ZBK) jest jednym z najczęściej występujących schorzeń i jedną z głównych przyczyn niepełnosprawności na świecie; NLPZ są często stosowane w leczeniu ZBK. Opublikowany w 2008 r. Przegląd Cochrane porównujący skuteczność NLPZ z placebo lub innymi lekami / terapiami, w ZBK sugerował, że NLPZ są nieco skuteczne w krótkotrwałym łagodzeniu objawów u pacjentów z ostrym i przewlekłym bólem krzyża bez toru korzeniowego; ponadto stwierdzono, że nowe selektywne inhibitory COX-2 mają podobne skutki, jak nieselektywne NLPZ, przy mniejszej liczbie skutków ubocznych ze strony przewodu pokarmowego. Aktualizacja przeglądu obejmująca doniesienia do stycznia 2020 r. obejmuje 32 randomizowane badania z grupą kontrolną (o 6 więcej niż w poprzednim przeglądzie), z udziałem łącznie 5356 uczestników z ostrym ZBK, oceniając wpływ jednego lub więcej rodzajów NLPZ w porównaniu z placebo lub alternatywnymi metodami leczenia na ból, niepełnosprawność, wrażenie ogólnej poprawa, zdarzenia niepożądane i powrót do pracy. Zgodnie z nowymi danymi stosowanie NLPZ w porównaniu do placebo redukuje natężenie bólu średnio o 7,3 punktu w 100-punktowej skali, a niepełnosprawność o 2 punkty w 24-punktowej skali niepełnosprawności, co sugeruje, że działanie NLPZ jest w istocie zbyt małe by mieć znaczenie kliniczne. Nie potwierdzono różnicy częstości występowania działań niepożądanych między NLPZ a placebo i selektywnych inhibitorów COX-2 w porównaniu z nieselektywnymi NLPZ.

Przegląd wykazuje wiele ograniczeń metodologicznych wartości uzyskanych danych: niemal połowa przeglądanych badań została sfinansowana przez firmy farmaceutyczne, a kilka z nich jest bardzo starych. Zbliżone efekty kliniczne mierzono różnymi metodami. W 2018 r. międzynarodowy komitet sterujący opracował wstępny podstawowy zestaw narzędzi, które należy użyć w badaniach klinicznych z udziałem osób z niespecyficznym ZBK. Należy mieć nadzieję, że zastosowanie tego zestawu może poprawić jakość dowodów w przyszłych badaniach dotyczących leczenia ostrego ZBK.

Ćwiczenia umysłowe w leczeniu deficytów funkcjonalnych kończyn górnych u osób z niedowładem połowiczym po udarze mózgu

Udar jest jedną z najczęstszych przyczyn nabytej niepełnosprawności na całym świecie. Istotną konsekwencją funkcjonalną jest ograniczenie wydolności w czynnościach codziennych i w zajęciach domowych i / lub aktywnościach społecznych, do których prowadzą zaburzenia poznawcze, dotyczące nastroju umiejętności komunikacyjnych, a także zaburzenia chodu i sprawności kończyn górnych. Zaburzenia funkcji kończyn górnych dotyczą od 33% do 95% W populacji osób dotkniętych udarem i poprawienie tych funkcji jest częstym celem interwencji rehabilitacyjnych. Stosowane powszechnie programy rehabilitacji są często mało skuteczne ze względu na niewystarczającą aktywną współpracę ze strony pacjentów, niską częstotliwość i intensywność ćwiczeń terapeutycznych. W tym kontekście zastosowanie ćwiczenia umysłowego może poprawić wyniki rehabilitacji przy aktywizację funkcji poznawczych. Istotnym elementem ćwiczenia umysłowego może być np. kształtowanie świadomości aktywności pod postacią np. wytworzenia i wzmacniania wyobrażenia ruchu specyficznego dla danej aktywności, np. chwytania filiżanki za pomocą. Efektem ćwiczeń umysłowych ukierunkowanych na ruch jest stymulacja neuroplastyczności, ponieważ z użyciem neuroobrazowania udowodniono, że zbliżone obszary mózgu są aktywowane w trakcie wyobrażania i wykonywania ruchu. Omawiany przegląd poszukuje dowodów skuteczność ćwiczeń umysłowych stosowanych jako uzupełnienie fizjoterapii w zakresie poprawy funkcji kończyn górnych u pacjentów po udarze mózgu.

Przeanalizowano 25 randomizowanych badań klinicznych z grupami równoległymi lub porównaniem między różnymi grupami przeprowadzonych w dziewięciu krajach z udziałem 676 dorosłych uczestników. Wyniki dostarczyły dowodów o umiarkowanej jakości na poprawę funkcji kończyny górnej po zastosowaniu ćwiczeń umysłowych wraz z fizjoterapią w porównaniu z innymi metodami leczenia. Zidentyfikowano również dowody o niskiej jakości, że izolowane ćwiczenia umysłowe (bez fizjoterapii) nie wpływają na wydolność w czynnościach codziennych. Nie odnotowano skutków ubocznych ćwiczeń umysłowych.

Wnioski: przegląd uprawnia twierdzenie z umiarkowaną pewnością o istnieniu korzyści w poprawie funkcji kończyn górnych po zastosowaniu ćwiczeń umysłowych w połączeniu z fizjoterapią w porównaniu z jedynie fizjoterapią. Dowody o niskiej jakości sugerują, że ćwiczenia umysłowe dodane do innych form terapii nie wpływają istotnie na wydolność w codziennych czynnościach. Konieczne są dalsze badania w celu oceny wymaganej dawki ćwiczeń umysłowych oraz długofalowych wyników terapii.

Wymagane są wysokiej jakości badania projektowane z zastosowaniem wytycznych CONSORT przestrzegające właściwego raportowania cech badanych (czas upływający od udaru, płeć, zdolność wyobrażania sobie niezbędnych ruchów), optymalnych dawek ćwiczeń umysłowych, ich kosztów, oraz wyników (m.in. wydolność w czynnościach codziennych, jakość życia związana ze zdrowiem, zdarzenia niepożądane).

Czytaj dalej.

Czy terapia rodzinna jest skuteczna w przypadku osób z zaburzeniami ze spektrum autyzmu i ich rodzin?

Podsumowanie przeglądu Cochrane z komentarzem

Kategoria: Aktualności międzynarodowe

ISarcoPRM: specjalna grupa ISPRM: Sarkopenia

Kategoria: Aktualności międzynarodowe

Międzynarodowy kurs: Principles and Practice of Scoliosis Conservative Treatment (PPSCT)

Europejskie Towarzystwo Medycyny Fizykalnej i Rehabilitacji, Międzynarodowe Towarzystwo Medycyny Fizykalnej i Rehabilitacji oraz Europejska Rada Medycyny Fizykalnej i Rehabilitacji zaprasza na kurs online: "Leczenie zachowawcze skolioz: zasady i praktyka"  organizowany przez ISICO - Italian Scientific Spine Institute .

Program kursu;

spis wykładowców

zapisy

Kategoria: Aktualności międzynarodowe

Jubileuszowy newsletter Cochrane Rehabilitation

Polecam jubileuszowe wydanie 37 newslettera opublikowane z okazji 4 rocznicy powołania Cochrane Rehabilitation, w którym można zapoznać się z:

krótkim sprawozdaniem z dotychczasowych osiągnięć,

wystąpieniem Marka Wilsona, dyrektora generalnego Cochrane Collaboration podkreślającego znaczenie inicjatywy w pandemii COVID-19

wystąpieniem Marii Chiara Carrozza, dyrektora naukowego IRCCS Fondazione Don Carlo Gnocchi

wystąpieniem Giuseppe Banfi, dyrektora naukowego of the IRCCS Istituto Ortopedico Galeazzi o roli Cochrane Rehabilitation w praktyce rehabilitacji osób z chorobami układu mięśniowo-szkieletowego 

wystąpienie Mario Tubertini, dyrektora generalnego Montecatone Rehabilitation Institute S.p.a, o znaczeniu Cochrane Rehabilitation w praktyce rehabilitacji osób z uszkodzeniem rdzenia kręgowego  

Kategoria: Aktualności międzynarodowe

Nowości Cochrane Rehabilitation (listopad 2020)

Skuteczność ćwiczeń oddechowych u osób dorosłych z astmą oskrzelową

Astma jest przewlekłą chorobą zapalną dróg oddechowych dotyczącą 18% populacji świata. Przebieg kliniczny charakteryzuje się nawracającymi epizodami zaostrzeń w postaci świstów oddechowych, kaszlu, duszności, uczucia ucisku w klatce piersiowej. Zaostrzenia zwykle wywołane lub pogarszane są infekcje wirusowe, alergeny, dym, stres i niektóre leki. W niektórych przypadkach pacjenci dotknięci astmą mogą wymagać lekarskiej pomocy doraźnej, w tym przyjęcia do szpitala, a około 180 000 osób rocznie umiera z powodu astmy. Niepełnosprawność związana z astmą wpływa na jakość życia, przyczynia się do znacznej absencji w pracy, podwyższa koszty ochrony zdrowia, a także jest przyczyną przedwczesnego zgonu.

Wśród niefarmakologicznych interwencji leczniczych astmy wymienia się ćwiczenia oddechowe, aktywność fizyczną, modyfikacje zachowania, takie jak zaprzestanie palenia, unikanie ekspozycji na alergeny (zawodowe, środowiskowe) oraz redukcję masy ciała. Ćwiczenia oddechowe to wieloskładnikowa interwencja ukierunkowana na biochemiczne, biomechaniczne lub psychofizjologiczne aspekty zaburzonego wzorca oddychania, modyfikująca parametry wentylacyjne, wywierająca efekt relaksacji, poprawę drożności nosa, wzmocnienie mięśni oddechowych, poprawiające ruchomość klatki piersiowej i promujące właściwy tor oddechowy.

Niniejszy przegląd Cochrane będący aktualizacją przeglądu z 2013 r. ma na celu podsumowanie najnowszych dowodów pochodzących z randomizowanych badań kontrolowanych nad skutecznością ćwiczeń oddechowych w leczeniu osób dorosłych z astmą. Uwzględniono Dwadzieścia dwa randomizowane badania kliniczne z grupą kontrolną opublikowane przed 4 kwietnia 2019 r. z udziałem 2880 uczestników w wieku powyżej 18 lat z astmą o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego. Czternaście badań dotyczyło jogi, a cztery dotyczyły treningu oddechowego - jedno wykorzystania metody Buteyko, jedno metody Buteyko i technik pranayamy, jedno metody Papwortha i jedno głębokiego oddychania przeponowego.

Wykazano obecność dowodów o jakości umiarkowanej do niskiej, że ćwiczenia oddechowe w porównaniu z brakiem ćwiczeń poprawiają jakość życia w okresie trzech i sześciu miesięcy obserwacji, wywierają korzystny wpływ na objawy astmy ( w tym hiperwentylacji) i poprawiają FEV1. Według Autorów przeglądu ćwiczenia oddechowe prawdopodobnie poprawiają jakość życia i zmniejszają objawy hiperwentylacji związanej z astmą, choć mogą nie powodować istotnej poprawy parametrów czynnościowych płuc. Ze względu na różnice metodologiczne między analizowanymi badaniami, jakość dowodów naukowych wahała się od umiarkowanej do bardzo niskiej według kryteriów GRADE. Żadne z analizowanych badań nie zawierało danych dotyczących epizodów hospitalizacji, absencji chorobowej i subiektywnej oceny interwencji uczestników. Istnieje potrzeba dalszych badań, przy czym istotne ich aspekty powinny objąć pełne opisy interwencji terapeutycznych. Spektrum raportowania wyników powinno objąć objawy astmy oraz czynniki poznawczych i emocjonalnych związanych z biochemicznymi, biomechanicznymi i psychofizjologicznymi wymiarami niepełnosprawności związanej z astmą.

Fizjoterapia w zaburzeniach postawy ciała w mukowiscydozie

Mukowiscydoza jest chorobą genetyczną dziedziczoną autosomalnie recesywnie, która atakuje wiele narządów. Postępy w leczeniu mukowiscydozy owocują wydłużeniem okresu życia pacjentów. Chorzy z mukowiscydozą są zagrożeni zaburzenia postawy ciała, takimi jak hiperkifoza i boczne wygięcie w odcinku piersiowym, powodującymi bóle pleców, pogorszenie obrazu ciała i obniżenie nastroju, co powoduje obniżenie jakości życia. Zaburzenie drożności dróg oddechowych płuc prowadzą m.in. do hiperinflacji płuc, powodując zmianę postawy ciała poprzez przyjęcie ułożenia umożliwiającego bardziej efektywną pracę dodatkowych mięśni oddechowych. Rola fizjoterapii u pacjentów z mukowiscydozą kojarzona jest przede wszystkim z interwencjami dążącymi do poprawy skuteczności odkrztuszania wydzieliny, co odgrywa kluczową rolę w poprawianiu wydolności oddechowej i redukcji ryzyka zapalenia płuc. Innym zadaniem fizjoterapii u chorych z mukowiscydozą jest profilaktyka i leczenie zaburzeń postawy ciała.

Celem aktualnego przeglądu Cochrane jest poszukiwanie dowodów na skuteczność fizjoterapii w poprawianiu jakości życia, czynności płuc, redukowaniu bólu oraz  deformacji tułowia u pacjentów z mukowiscydozą. Włączono randomizowane badania kontrolowane dotyczące interwencji fizjoterapeutycznych stosowanych w zaburzeniach postawy, takich jak terapia manualna, programy edukacyjne, ćwiczenia lecznicze ( indywidualne, grupowe lub prowadzone samodzielnie przez chorych), metoda Pilatesa, rozciąganie, metoda Globa Posture Reeducation, trening mięśni wdechowych i joga. Uwzględniono badania porównujące poszczególne metody między sobą, badane interwencje do braku interwencji , pozornych interwencji lub zwykłego leczenia.

Wykazano niewielki wpływ lub brak wpływu terapii manualnej na stopień deformacji kręgosłupa (dowody o niskiej pewności). Przeanalizowane badania ze względu na dużą niejednorodność nie dawały podstawy do wniosków na temat wpływu fizjoterapii na jakość życia (dowody o bardzo niskiej jakości) oraz ból (dowody o bardzo niskiej jakości). Nie ma pewności, czy interwencje fizjoterapeutyczne poprawiają nasiloną pojemność życiową, (dowody o bardzo niskiej jakości), nasiloną objętość wydechową jednoskekundową (dowody o bardzo niskiej jakości) oraz wskaźnik Tiffeneau. Autorzy przeglądu wysuwają wniosek, że dowody na korzyści płynące z fizjoterapii w przypadku zaburzeń postawy u osób z mukowiscydozą są ograniczone i dla oceny zagadnienia niezbędne są dalsze prawidłowo przeprowadzone badania.

Kategoria: Aktualności międzynarodowe

15 Europejska Letnia Szkoła Rehabilitacji w Syrakuzach - materiały

Organizatorzy Europejskiej Szkoły  Rehabilitacji w  Syrakuzach udostępniają materiały szkoleniowe tegorocznej edycji Szkoły poświęconej roli farmakoterapii w rehabilitacji w postaci nagrania. 

Kategoria: Aktualności międzynarodowe

12-14 listopada 2020: Polsko-japońska konferencja "Overcome Disability by Motivative Exercise: a Paradigm Shift in Rehabilitation"

Zachęcamy do wzięcia udziału w mkiędzynarodowym seminarium ""Overcome Disability by Motivative Exercise: a Paradigm Shift in Rehabilitation"", którego organizatorami są Polska Akademia Nauk i Japońskie Towarzystwo Promocji Nauki. Udział w wydarzeniu jest bezpłatny. Seminarium odbędzie się na platformier ZOOM. Aby dołączyć w poszczególne dni seminarium kliknij poniżej:

12 listoapda 2020 (09:00-13:00)

Pass code：292167

13 listopada 2020 (09:00-13:00)

Pass code：289816

14 listopada 2020 (09:00-10:30)

Pass code：089836

Kategoria: Aktualności międzynarodowe

Międzynarodowy Tydzień Rehabilitacji (30 listopada - 4 grudnia 2020)

Międzynarodowe Towarzystwo Rehabilitacji i Medycyny Fizykalnej (ISPRM) zaprasza do wzięcia udziału w Międzynarodowym Tygodniu Rehabilitacji, cyklu webinariów którego celem jest zwiększenie świadomości na temat potrzeb osób niepełnosprawnych na całym świecie, a także rozpowszechnianie aktualnej wiedzy naukowej i na temat najnowszych inicjatyw w środowisku lekarzy rehabilitacji medycznej. 

30 listopada 2020

1 grudnia 2020

2 grudnia 2020

3 grudnia 2020

4 grudnia 2020

LINK DO REJESTRACJI

Szczegółowy program poniżej. 

Kategoria: Aktualności międzynarodowe

Robotyka w rehabilitacji po urazach mózgu: skuteczność, integracja kliniczna i przyszłe kierunki (webinar 12.11.2020 godz. 17.00)

Zarząd Główny PTReh zaprasza na webinar organizowany przez firmę Ekso Bionics pod tytułem „Robotyka w rehabilitacji po urazach mózgu: skuteczność, integracja kliniczna   i przyszłe kierunki” w czwartek 12 listopada o godzinie 17:00.

W trakcie spotkania dr Karen j Nolan z Kessler Foundation i Department of PM&R, Rutgers-New Jersey Medical School zaprezentuje wyniki najnowszyh badań nad wykorzystaniem egzoszkieletu szczególnie u pacjentów z urazem mózgu i udarem. Ponadto omówione  zostaną aspekty zastosowań klinicznych i perspektywy rozwoju robotyki w rehabilitacji osób z zaburzeniami chodu.

Webinar zostanie przeprowadzony w języku angielskim.

Serdecznie zachęcamy do uczestnictwa!

Zarejestruj się tutaj!

Kategoria: Aktualności międzynarodowe